بررسی اثرات سلیکات پتاسیم در توت فرنگی

تنش های محیطی از مهمترین عوامل محدود کننده رشد و نمو گیاهان به شمار میروند. در بین تنشهای محیطی، خشکی مهمترین عامل کاهنده تولیدات محصولات کشاورزی است. توت فرنگی یکی از مهمترین تولیدات باغبانی در سطح جهان است و به دلیل داشتن عطر، طعم و محتویات سرشار از ویتامین به خوبی جایگاه خود را در رژیم غذایی میلیونها نفر در جهان پیدا کردهاست. سیلیسیوم به عنوان عنصری مفید برای رشد گیاهان به ویزه در شرایط تنشهای محیطی به شمار میآید. از طرف دیگر تحقیقات اندکی در مورد تاثیر نانومواد بر روی گیاهان وجود دارد. بنابراین هدف از انجام این پژوهش بررسی تاثیر سیلیسیوم بر رشد و نمو توت فرنگی در شرایط تنش کم آبی و مقایسه بین دو ترکیب سیلیسیوم میباشد. بر این اساس آزمایشی به صورت فاکتوریل و در قالب طرح کاملا تصادفی به منظور بررسی تاثیر سه سطح آبیاری شامل تامین 100، 75 و 60 درصد کمبود رطوبت خاک تا حد ظرفیت زراعی مزرعه (FC) و 8 تیمار سیلیسیوم شامل ( 0، 5، 10 و 15 میلی مولار) از ترکیب پتاسیم سیلیکات (K2SiO3) و (0، 10، 20 و 30 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم بستر کشت) از ترکیب نانو سیلیس (SiO2) استفاده گردید. به منظور از بین بردن تاثیر پتاسیم در پتاسیم سیلیکات از ترکیب پتاسیم هیدروکسید(KOH) در غلظت 30 میلی مولار استفاده شد. تعیین میزان رطوبت خاک و برنامه آبیاری با استفاده از تانسیومتر انجام گردید. صفات رویشی (شامل طول و قطر دمبرگ، تعداد و سطح برگ، وزن تر و خشک ریشه و اندام هوایی)، سطح ویژه برگ، نشت یونی، میزان کلروفیل، میزان رطوبت نسبی برگ (RWC)، پرولین، کلروفیل فلورسنس (Fv/Fm)، سرعت فتوسنتز (Pn)، هدایت روزنهای (Gs)، غلظت دیاکسید کربن زیر روزنه (Ci)، تعرق (E)، کارایی مزوفیل برگ (ME)، کارایی مصرف آب (WUE) و عناصر غذایی (شامل سدیم، پتاسیم، کلسیم و سیلیسیوم ریشه و اندام هوایی) اندازهگیری شد. نتایج نشان داد با افزایش تنش آبی بیشتر فاکتورهای رویشی، سطح ویژه برگ، میزان رطوبت نسبی برگ، کلروفیل فلورسنس، فتوسنتز، هدایت روزنهای و تعرق به طور معنیداری کاهش یافت. کاربرد سیلیسیوم به خاک باعث افزایش معنیدار در اکثر صفات ذکرشده گردید. سیلیسیوم تاثیر معنیداری بر نشت یونی، رطوبت نسبی برگ، سطح برگ و کلروفیل a و b نداشت. از طرف دیگر تنش آب باعث افزایش نشت یونی، میزان کلروفیل، پرولین، کارایی مزوفیل برگ و کارایی مصرف آب شد. سیلیسیوم به طور معنیدار سطح ویژه برگ، نشت یونی و تعرق را کاهش داد. میزان کلروفیل، کارایی مزوفیل برگ و کارایی مصرف آب و کلروفیل توسط کاربرد سیلیسیوم بهبود یافت. آنالیز سدیم، پتاسیم و کلسیم، تجمع این عناصر را در ریشه و اندام هوایی در شرایط تنش آب نشان داد. کاربرد سیلیسیوم جذب کلسیم و سدیم اندام هوایی را به طور معنیدار کاهش داد. پتاسیم سیلیکات نیز افزایش معنیدار سدیم در ریشه را باعث شد. کاربرد سیلیسیوم به صورت پتاسیم سیلیکات میزان سیلیسیوم ریشه و اندام هوایی را افزایش داد. همچنین میزان جذب سیلیسیوم در شرایط تنش کاهش یافت. اثر متقابل بین تیمارهای سیلیسیوم و سطوح آبیاری در بیشتر صفات اندازه گیریشده نیز معنیدار شد. نتایج نشان داد در بیشتر صفات مورد بررسی، تیمارهای 10 میلی گرم در کیلوگرم محیط رشد نانو سیلیس و 10 میلی مولار پتاسیم سیلیکات بیشترین تاثیر را داشت. بهطور کلی کاربرد سیلیسیوم اثرات مفیدی بر توت فرنگی داشت و کاربرد آن اثرات مخرب تنش کم آبی را کاهش داد. بنابراین کاربرد سیلیسیوم میتواند یکی از راه های دستیابی به رشد بیشتر در مناطق خشک و نیمه خشک در شرایط تنش آب باشد. واژگان کلیدی: نانوسیلیس، پتاسیم سیلیکات، تنش آبی، توت فرنگی

+ نوشته شده در یکشنبه سیزدهم تیر ۱۳۹۵ساعت 2:44&nbsp توسط حمید اسدی |

راهنمای کشت توت فرنگی گلخانه و مزرعه...